مدیرعامل رنوپارس در گفت‌وگو با روزنامه «دنیای خودرو»:

شرکای رنو در ایران کند عمل می کنند

رنو حدود 15سال است که بخش مهمی از کارهای خود را از اروپا خارج کرده و در کشورهای استراتژیک خود برنامه ریخته است.

کد : 1161
تاریخ انتشار : يکشنبه 6 دي 1394
print
نظرات : 0
شرکای رنو در ایران کند عمل می کنند

روزنامه دنیای خودرو-علی طجوزی:با حصول توافق هستهاي بسياري از شرکتهاي بزرگ خودروسازي جهان تمايل خود را براي حضور در بازار خودروي ايران اعلام کردند، اين در حالي است که رنو، تنها شرکتي بود که بهرغم تشديد تحريمها به فعاليت خود در ايران ادامه داد. هر چند فعاليت رنو در ايران خيلي کند و با مشکلات بسياري همراه شد. با اين حال رنو،  در ماه گذشته از مدل ساندرو با داخليسازي 
24 درصد رونمايي کرد و قصد دارد اين داخليسازي را تا پايان سال به 34 درصد برساند. براساس اعلام مسئولان رنو، اين خودروساز فرانسوي براي ادامه حضور خود در ايران برنامههاي زيادي دارد که مرحله به مرحله آنها را انجام خواهد داد. براي اطلاع از اين برنامهها و جزئيات آن به سراغ پيمان کارگر، مديرعامل شرکت رنوپارس رفتيم تا با او در اين زمينه به گفتوگو بنشينيم، ماحصل گفتوگوي روزنامه «دنياي خودرو» با کارگر در سه بخش منتشر خواهد شد. بخش اول اين گفتوگو را امروز  ميخوانيد.

معمولا اظهارنظرهای شما اگرچه به مذاق بعضی مدیران ستادی خوش می‌آید، اما در عمل مثل اینکه به غیر از مونتاژ اتفاق دیگری، مثل ارتقای دانش فنی، طراحی قطعه و تحقیق و توسعه در شرکت‌ها در پی ندارد. چه پاسخی برای این موضوع دارید؟
اگر فقط مونتاژ بود خودروی تندر با این کیفیت بیرون نمی‌آمد، پس مسلم است که فقط مونتاژ نیست، شما خودتان خوب می‌دانید صنعت خودروسازی یک زنجیره است. این صنعت شامل دانش طراحی، دانش قطعه‌سازی، خودروسازی، فروش و خدمات پس از فروش است.
 همچنین به چه نحو باید مسائل را با مشتری مدیریت کنند. مسلما اگر فقط مونتاژ بود جوابگو نبود. درحال حاضر مشاهده می‌کنید خودروهای رنو را که اینجا تولید و فروخته می‌شود، اگر به زنجیره کار دقت کنید، طراحی‌ باکیفیت و تکنولوژی‌ به‌روز را خواهید دید که روی آن انجام شده است. برای اینکه این خودرو تولید شود و این طراحی حالتی فیزیکال به وجود بیاورد باید با قطعه‌سازان کار کرد. رنو تنها شرکت خودروساز در دنیا بود که از ابتدا گفت که باید داخلی‌سازی در ایران صورت گیرد و شرط تحقق این موضوع آن است که قطعه‌ساز ایرانی و خارجی روی تکنولوژی، کیفیت و نحوه تولید قطعات با هم کار کنند.
این همکاری یا از طریق جوینت‌ونچر شدن قابل تحقق بود یا باید با هم لایسنس می‌زدند. بنابراین رنو این کار را برای قطعه‌سازان خارجی و ایرانی خود اجبار کرد. این امر موجب شد قطعه‌سازان ایرانی که الان تولید قطعات تندر، ساندرو و تندر پیکاپ را انجام می‌دهند قطعات را با کیفیت مورد نظر رنو به کارخانه‌ها ارائه کنند، این اقدام بخش عمده انتقال دانش و تکنولوژی است. 
بخش دیگر نیز مربوط به خود خودروسازان است، درحال حاضر کارخانه خودروسازی در دنیا فراوان است. در کشورهای مختلف و برندهای مختلف. خودروهای خوب و خودروهای بد، همه چیز در دنیا وجود دارد. یعنی حتی اگر قطعات خوب باشد مونتاژ می‌تواند بد باشد. شما وقتی بدنه یک خودرو را نصب می‌کنید و باید تنظیم انجام شود که کیفیت کار درست انجام شود، تبعا این خود هنر و دانش دارد و اینها باید درست پیاده شود و بدنه رنگ شده و ساخته شده در بخش مونتاژ می‌آید و مونتاژکار وسایل را سوار می‌کند. 
رنو هم با پارس‌خودرو و هم با ایران خودرو کل استانداردهایش را در بخش بدنه‌سازی، رنگ و مونتاژ پیاده کرد و گفت یک خودروی رنو نمی‌تواند از اینجا بیرون بیاید مگر اینکه با این کیفیت‌ها و این استانداردها عبور کند. اینها خود دانش و انتقال دانش است.
 بنابراین انتقال دانش از کوچک‌ترین قطعه، حتی پیچ شروع می‌شود تا آن خودرویی که در حال حاضر از ایران‌خودرو یا پارس‌خودرو بیرون می‌آید. این دقیقا انتقال دانش است. اگر بگوییم بخش طراحی چه می‌شود؟ آیا اینجا انتقال دانش اتفاق افتاد یا خیر، پاسخ این است که هنوز این اتفاق نیفتاده است. بدی موضوع این است که ایران هنوز روی هیچ خودرویی طراحی انجام نداده است. هیچ خودرویی از طریق خودروسازان جهانی در ایران طراحی نشده است. یکی از اهداف ما این است که در آینده برای طراحی بعضی خودروها از مهندسان ایرانی استفاده کنیم، اینکه می‌گویم بعضی‌ها، به این خاطر است که ممکن است بعضی‌ دیگر در جای دیگر طراحی شود. در بخش فروش و پس از فروش هم کار انتقال دانش شروع شد، اما متاسفانه شریک‌های ما مقداری در این مسئله کند بودند.

اما هیچ‌موقع اقدام به ساخت موتور نشده است، علت چه بوده است؟
در رابطه با ساخت موتور، با مگاموتور شروع کردیم موتوری روی موتور که می‌آید اینجا ساخته شود و بعد موتوری که روی خودروهای دیگر رنو که اینجا تولید می‌شوند در مگاموتور تولید شود، این برنامه اولیه ما شروع شد و تا سال 2012، 2013 هم خوب جواب داد. مگاموتور هم از جنبه کیفیت و هم از جنبه تعداد تولید خیلی خوب کار کرد. کل بخش پارس خودرو را پوشش دادند و حتی بخش تولید خودروی ایران خودرو را هم می‌خواستیم پوشش دهیم. از جنبه کیفیت هم موتورهایی که در مگاموتور در آن زمان، در سال 2012 و ابتدای سال 2013 تولید شد، کیفیت بسیار بالایی داشت. نشان داده شد که در ایران می‌توان یک موتور باکیفیت با سوخت خوب و درجه بالا را تولید کرد و به کارخانه‌ها ارائه داد. این کار انجام شد و می‌خواهم بگویم کیفیت مگاموتور با کیفیت همان موتور که در اسپانیا تولید می‌شد و حتی گاهی بهتر هم بود. مشکلاتی که بعد از شرایط تحریم به وجود آمد این بود که مگاموتور نتوانست ادامه کار را درست انجام دهد و کارهای مگاموتور مستقیم از طرف رنو پارس رد نمی‌شد، قطعات را از خارج کشور می‌آورد تهیه می‌کرد و با کنترل رنو روی کیفیتش نظارت صورت می‌گرفت. متاسفانه دوستان نتوانستند ادامه دهند و مشکلات مالی و تامین پول برایشان پیش آمد و شرایط هم سخت بود در نتیجه تعداد تولید موتورشان پایین آمد و حتی نتوانستند تولید بخش پارس‌خودرو  را تأمین کنند. که ما مجبور شدیم به خاطر تامین نیاز پارس‌خودرو مقداری موتور از اسپانیا وارد کنیم ظرفیت موتورسازی در مگاموتور برای کل خودروهای رنو در ایران است. کار خوبی هم انجام شده است، توانایی این کار هم از جنبه کیفیت و هم از جنبه تعداد است. اما متاسفانه الان حدود دو سال است که خیلی در این بخش کند عمل شده است، کار خوب انجام نشده و برای همین است که قصدمان این است تا چند هفته آینده تصمیم بگیریم که به چه نحو در ایران تولید داخلی موتور را راه‌اندازی کنیم یا بخش تولید موتور رنو را از مگاموتور بخریم و در قلب رنوپارس در آن کار بکنیم.

رقم پیشنهادی‌اش مشخص شده است؟
بله. اگر دوستان نخواهند بفروشند یا باید روی آن کار کنند و زحمت بکشند یا اگر این کار را نمی‌کنند ما باید به جای دیگر برویم. این هم مسئله تهدید نیست چون دو سال و نیم است که تولید باکیفیت موتور در ایران که امکانش وجود دارد، پیش نیامده است. پس برای چه ما دست‌روی دست بگذاریم و این کار را نکنیم. مگر سیاست خودروسازی در ایران از طرف وزارت صنایع خودروسازی، تولید، ارائه موتور باکیفیت و به روز نیست؟ ما باید همه این کار را بکنیم و اگر یک راه جواب ندهد، دنبال کار دیگری برویم. برای همین است که این کار اتفاق افتاده است، اینکه چرا در ایران رنو تولید موتور کرده است با کیفیت بالا و تعداد بالا، مشکلات به وجود آمده را باید حل کنیم. سه راه‌حل دارد، ما ترجیح می‌دهیم بخشی که در مگاموتور تولید موتور می‌شود رنوپارس آن را بخرد و رویش کار کند و موتورهای جدید را در آنجا راه‌اندازی کنیم، این پیشنهاد اول ماست، اگر دوستان بگویند نه ما نمی‌خواهیم بفروشیم و کار می‌کنیم، باید فورا شروع به کار بکنند.

قبل از اینکه سوال بعد را بپرسم ممکن است رقم را به ما بگویید؟
متاسفانه الان نمی‌توان رقم را بگویم، وقتی قطعی شد اعلام می‌کنم.

خود رنو برای تولید محصولاتش نظیر L90 و کوئید روی کشورهایی مانند رومانی حساب می‌کند، شما نمی‌توانید به عنوان یک خودروساز، ایران را به پایگاه‌های تولید خوروهای رنو در خاورمیانه تبدیل کنید؟
این موضوع در سیاست رنو است که ایران پایگاه صنعتی خاورمیانه شود. اگر دقت کنید من این حرف را دو سال پیش زدم، الان همه خودروسازان دیگر گاهی این حرف را می‌زنند، البته اسم نمی‌آورم. یکسری از کشورهای آسیایی می‌گویند که ایران می‌خواهد پایگاه صنعتی برند ما در اینجا شود اما آن‌ها حرف می‌زنند. این امر در سیاست ما این جا افتاده است، دلیلش چیست؟ وقتی هندوستان و رومانی را داریم چرا در رابطه با ایران حرف داریم؟ رنو در زمینه خودروسازی فقط کارهایش را متمرکز به اروپا نکرده، حدود 15سال است که رنو از اروپا کاملا بیرون آمده و در کشورهای استراتژیک خود برنامه ریخته است. از 15 سال پیش به تاکنون هم 45درصد فروش رنو خارج از اروپا است و بیشتر از 55درصد تولید رنو خارج از اروپاست. در رابطه با رومانی‌ باید بگویم کارشان را 20 سال پیش راه‌ انداختیم. رومانی خودش خودروساز بود اما رفتیم و آنجا رویش کار کردیم و استانداردهای کیفیت رنو را پیاده کردیم. تصمیم گرفتیم آنجا را راه‌اندازی کنیم و الان کارخانه رومانی ما یکی از بهترین کیفیت‌های کارخانه‌های دنیای خودروسازی را دارد. در رابطه با هند دوبار برنامه ریختیم، یک بار با ماینرا برنامه ریختیم ولی متاسفانه به مشکلاتی برخورد. بعد تصمیم گرفتیم که با رنو و نیسان خودمان برویم و سرمایه‌گذاری کنیم، این کار را کردیم؛ و آنجا کارخانه راه‌اندازی کردیم و خط تولید کوئید را که شما اسمش را آوردید آنجا راه می‌انداختیم. 

یعنی رنو قصد دارد، ایران را به عنوان یکی از کشورهای استراتژیک خود انتخاب کند؟
کار کردن در هندوستان یا رومانی به معنای این نیست که در کشورهای دیگر کار نمی‌کنیم یا اینکه کشورهای دیگر برای ما استراتژیک نیست. ایران به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کشورهای استراتژیک برنامه رنو در نظر گرفته شده است.
ایران یک کشور بزرگ صنعتی است و در جایی از خاورمیانه قرار گرفته است که وقتی دور و بر را نگاه کنیم، می‌بینیم بزرگ‌ترین کشور صنعتی در این منطقه است، بنابراین رنو در ایران برنامه‌ای خیلی جدی دارد، اینکه ما می‌گوییم می‌خواهیم روی ایران کار کنیم، سرمایه‌گذاری کنیم و برندمان را پرورش دهیم و جلو بیاوریم و فقط برای خود ایران نیست و برای بازارهای اطرافش هم هست. دلیلش خیلی واضح است، اگر فردا رنو داستر اینجا تولید شود با کیفیت خوب و قیمت خوب چرا نیاز بازار خاورمیانه را از ایران تامین نکنیم الان در خاورمیانه حدود 20 تا 25هزار دستگاه داستر می‌فروشیم، اگر چنین اتفاقی بیفتد، به جای رومانی‌ داستر را از ایران صادر می‌کنیم.
 می‌خواهم صحبت داستر را با پارس‌خودرو نهایی کنم که زودتر تولیدش را راه بیندازیم. داستر یکی از خودروهای اصلی است که نشان می‌دهد وقتی رنو گفته است پایگاه صنعتی من در خاورمیانه برای صادرات ایران است چه معنایی دارد. 
 برنامه رنو در ایران واقعا فاز به فاز بوده، رنو اگر در زمان تحریم از ایران نرفت برای این است که نه‌تنها برنامه‌هایی که تا به حال پیاده کرده برایش مهم بوده است بلکه قصد توسعه فعالیت خود در ایران را دارد و به شدت روی آن‌ها کار خواهد کرد.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
یک موافق
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید شرکای رنو در ایران کند عمل می کنند
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل
تلگرام
تبلیغ دی اس

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو