قطب سوم ابرسنگین‌سازان جهان نیز آمریکایی است

ترکس؛ کمی سبک‌تر از کاترپیلار، کمی کوتاه‌تر از کوماتسو

ورود کشنده‌های یکپارچه ترکس به چرخه تولید ولوو کانستراکشن بود که موقعیت خودروهای معدنی ولوو را در کارهای مربوط به معادن سبک ارتقا بخشید.

کد : 1479
تاریخ انتشار : پنجشنبه 8 بهمن 1394
print
نظرات : 0
ترکس؛ کمی سبک‌تر از کاترپیلار، کمی کوتاه‌تر از کوماتسو

روزنامه دنیای خودرو-فرانک آقاصفی : کامیون معدنی ترکس (Terex) را می‌توانیم بزرگ‌ترین کامیون دنیا بنامیم. این کامیون بلندترین، سنگین‌ترین، و قدرت‌مند‌ترین است و قابلیت حمل بار آن نیز نسبت به 4 کامیون دیگر بیش‌تر است و تنها وزن ناخالص آن از کاترپیلار 797B کمتر است و به اندازه 2.54 سانتی‌متر از کوماتسو 903E-4 طول کمتری دارد. ترکس MT 6300 از هفت سال پیش که در یکی از معتبرترین نمایشگاه‌های صنایع معدن با نام MineEXPO معرفی شد تاکنون مورد استقبال بوده است. هر دستگاه ترکس براساس تیپ بین 4 تا 5 میلیون دلار قیمت دارد. ترکس کارخانه‌ای آمریکایی است که به تولید مدل‌های گسترده‌ای از خودروهای سنگین و ابرسنگین برای صنایع مختلف معدنی، عمرانی و... مشغول است. ترکس بیش از 15 هزار و 900 نفر را در استخدام خود دارد و به‌طور همزمان از 50 نمایندگی در آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی، اروپا، آسیا و استرالیا بهره می‌برد.

نام‌گذاری توسط جنرال‌موتورز 
نام ترکس را در واقع خودروسازی جنرال‌موتورز برای این کارخانه تعیین کرد. در سال 1968 بر طبق وزارت دادگستری، جنرال موتورز به مدت 4 سال مجبور به توقف تولید و فروش کامیون‌های راهسازی و برند Euclid در ایالات متحده آمریکا شد. از این رو جنرال‌موتورز در سال 1968 نام ترکس را از ترکیب دو کلمه لاتین Terra (به معنی زمین) و Rex (به معنی شاه) برای محصولات و تجهیزات عمرانی خود ابداع کرد.

گروه صنعتی IBH
جنرال‌موتورز در سال 1980 بخش ترکس را به گروه صنعتی آلمانی IBH واگذار کرد. اما بعد از آن‌که هلدینگ IBH در سال 1983 اعلام ورشکستگی کرد، مالکیت ترکس به جنرال‌موتورز برگردانده شد و به عنوان تجهیزات محدود ترکس و ترکس آمریکا سازماندهی شد. پس از آن، یک کارآفرین آمریکایی به نام رندولف دبلیو. لنز در سال 1986 ترکس را از خودروسازی جنرال‌موتورز خریداری کرد و در سال 1987 گزینه‌هایی را برای فروش محصولات ترکس اعمال کرد. یک سال بعد از آن (1988) سرمایه اولیه‌اش در تجهیزات عمرانی (شرکت موتورسازی شمال‌غربی) را با کارخانه ترکس ادغام و شرکت ترکس مادر را ایجاد کرد. بنابراین تمام سرمایه‌ اولیه لنز شامل کارخانه موتورسازی شمال‌غرب، یونیت‌ریگ (برند کارخانه دارت تراک)، شرکت تجهیزات ترکس (با مسئولیت محدود) و جرثقیل و بیل کوئرینگ (Koehring) همگی متعلق به کارخانه ترکس شد. لنز همچنین در سال 1999 یک گروهی از کارخانه‌های ایرلندی به نام پاور اسکرین (PLC) را خریداری کرد. ترکس آمریکا، در سال 2003 موفق شد بخش اعظمی (71 درصد) از مالکیت تاترا را به دست آورد اما این مالکیت را در سال 2006 با قیمت 26.2 میلیون دلار به شرکت ریوربلو واگذار کرد. در سال 2010، ترکس بخش تجهیزات معدن خود را به شرکت بین‌المللی Bucyrus به قیمت 1.3 بیلیون دلار آمریکا به فروش رساند.

اتهامات!
در سال 1992 یک تاجر آمریکایی به نام ریچارد کارل فویز، شواهدی را به کمیته فرعی عملیات ارائه کرد مبنی بر این که ترکس در اسکاتلند در سال 1987 به ساخت خودروهای سنگین نظامی مشغول بوده است. وی همچنین ادعا کرده بود که طبق گزارش کارمندان این کارخانه صنایع سنگین به درخواست CIA و سازمان اطلاعات بریتانیا ساخته می‌شده و هدف از تولید آن‌ها ارائه خدمات به ارتش عراق بوده است. در سال 1992 ترکس این اتهامات را رد کرد و با تنظیم شکایتی علیه مدعیان و چاپ آن در قالب یک مقاله در نشریه نیویورک‌تایمز این اتهامات را پوشش داد. در دسامبر سال 1995 نیویورک تایمز در سرمقاله نوشت که هیچ نشانه‌ای مبنی بر ارسال خودروهای نظامی از سوی ترکس به عراق وجود نداشته است و هیچ مدرکی علیه این خودروسازی وجود ندارد.

همکاری‌ها
گروه GAZ روسیه، از هماندهه 1990 همکاری مشترکی را با شرکت ترکس با نام RM-Terex آغاز کرد. شرکت بین‌المللی منیتکس، ارائه‌کننده پیشرو جرثقیل و مصالح تخصصی و تجهیزات حمل کانتینر نیز دو سال پیش اعلام کرد که تشکیل سرمایه‌گذاری مشترکشان با شرکت ترکس با موفقیت انجام و صاحب بخشی از شرکت ASV شده است. در نتیجه این معامله، در حال حاضر شرکت منیتکس ۵١ درصد و شرکت ترکس ۴٩درصد سهم ASV را صاحب هستند. ASV  که از سه‌ماهه چهارم سال ٢٠١۴ به تثبیت مالی رسید، اکنون تولیدکننده و فروشنده خط تولید لودرهای زنجیری کوچک و سبک و لودرهای اسکید استیر با کیفیت بالاست و در سال 2015 حدود ١٣٠ میلیون دلار فروش داشته است.

ولوو و خرید کامیون‌سازی ترکس
در سال 2013 کارخانه ولوو کانستراکشن درصدد خرید کارخانه کامیون ترکس و ورود به معاملات تجاری آن برآمد. این معامله تاسیسات مرکزی تولید در مادرول اسکاتلند و دو نوع کامیون کمرشکن و یکپارچه را نیز شامل می‌شد. همچنین دربرگیرنده کانون توزیع کامیون‌های ترکس در آمریکا و 25.2 درصد شرکت سهامی عام بورس ایز مونگولیا نورث هولر (‌ان‌اچ‌ال‌) بود که کامیون ترکس را تحت لیسانس در کشور چین تولید می‌کند. ورود کشنده‌های یکپارچه ترکس به جرگه ولوو کانستراکشن بود که موقعیت خودروهای معدنی ولوو را در کارهای مربوط به معادن سبک ارتقا بخشید و ظرفیت افزودن 5 نوع کشنده 32 تا 91 تن و 3 نوع کشنده کمرشکن با ظرفیت‌های مفید 25 الی 38 تن به چرخه تولید را ایجاد و 500 نفر نیروی کار را به ولوو کانستراکشن اضافه کرد.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
اولین موافق باشید.
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید ترکس؛ کمی سبک‌تر از کاترپیلار، کمی کوتاه‌تر از کوماتسو
ایران خودرو دیزل
تلگرام
تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو