بزرگ‌ترین خودروساز منطقه، از نگاهی دیگر

پیکان به نوعی خودروی ملی به شمار می‌رفت تولید می‌شد تا به‌عنوان خاطره‌ساز‌ترین خودروی کشور، همراه همه ایرانیان در روزهای خوب و بد باشد و شاید جزیی از تاریخ ما شود.

کد : 1591
تاریخ انتشار : پنجشنبه 22 بهمن 1394
print
نظرات : 0
بزرگ‌ترین خودروساز منطقه، از نگاهی دیگر

روزنامه دنیای خودرو-بابک صدرایی : بیش از نیم قرن پیش‌، برادران خیامی به‌عنوان مردانی بزرگ و تاثیرگذار برای اولین بار به‌صورت اصولی کشور ما را صاحب صنعت
خودروسازی کردند، در آن زمان به‌غیر از برخی کشورهای توسعه یافته، کمتر کشوری در جهان دارای صنعت خودروسازی بود و از
این منظر، کشور ما دارای قدمتی طولانی در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان است.
دهه 40 شمسی را باید آغاز صنعت خودروسازی در کشور نامید که با برنامه‌ریزی و عزم راسخ مردانی چون برادران‌خیامی و همزمان با آغاز جهش اقتصادی و صنعتی در ایران، این صنعت نیز به سمت شکوفایی حرکت کرد.
شرکت تالبوت انگلستان که دارای قدمت طولانی در صنعت خودروسازی است، به‌عنوان شریکی ارزشمند در زمان خود برای شرکت ایران‌خودرو (ایران‌ناسیونال وقت) انتخاب شد تا این خودروی بریتانیائی آغازگر راه پر فراز‌و‌نشیب صنعت خودروسازی کشور شود.
شاید در آن روزگاران بسیاری از خودروسازان مطرح امروزی در کشورهای آسیایی حسرت همکاری با یک خودروساز پر قدمت بریتانیایی بودند.
با کمک مهندسان مجرب بریتانیایی و نسل جوان تازه‌ پرورش‌یافته از دانشگاه‌های کشور به‌سرعت انتقال تکنولوژی صورت گرفت  و حرکات ارزشمندی چون ساخت ریخته‌گری ایران‌ناسیونال و بسیاری حرکت‌های بنیادین دیگر صورت گرفت تا با استفاده از تجربیات طرف بریتانیایی و امید و حرکت جوانان ایرانی کارخانه عظیم شکل گیرد و با شعار هر ایرانی یک پیکان این حرکت قدرت بیشتری نیز یافت.
در زمانی کوتاه علاوه‌بر داخلی‌سازی، رشد تولید نیز قابل‌توجه بود و مرز  یکصد هزار دستگاه را در نوردید که در زمان خود مورد‌توجه بود.
در اواخر دهه 50 مدیران آمریکایی وارد این شرکت شدند تا نظم و ساختاری نوین را به این کارخانه جوان ببخشند که این امر با عکس‌العمل‌های موافق و مخالف با‌توجه به جو اجتماعی و فرهنگی آن وقت کشور روبه‌رو شد.
در سال‌های بسیار نزدیک‌به انقلاب، زمزمه تولید محصولات پژوی فرانسه در ایران‌خودرو به گوش می‌رسید که هدف تولید خودروی 305 بود که تعداد محدودی از این مدل به‌صورت ساخته‌شده وارد و برخی ماشین‌آلات تولید نیز خریداری شدند.
با انقلاب و ایجاد فضایی فرهنگی و اجتماعی، ساختار کلی بزرگ‌ترین خودروساز کشور تغییر یافت  و با توجه به افکار انقلابی و‌ احساسی، همه‌جا سخن از تولید خودرویی ملی برای تمام اقشار جامعه بود، خودرویی ساده و ایرانی و به دور از هر گونه تجمل.
اما کماکان پیکان به نوعی خودروی ملی به شمار می‌رفت تولید می‌شد تا به‌عنوان خاطره‌ساز‌ترین خودروی کشور، همراه همه ایرانیان در روزهای خوب و بد باشد و شاید جزیی از تاریخ ما شود.
با آغاز جنگ تحمیلی، بزرگ‌ترین خودروساز کشور نیز مانند سایر صنایع توان خود را برای مقاومت بسیج کرد و همزمان با آغاز تحول صنعتی و مهندسی در جهان، صنعت کشور ارتباط خود را با جهان قطع کرد و در یک دهه در  انزوای کامل به‌سر برد تا بازهم پیکان یار و یاور مردم در روزهای سخت و مقاومت باشد.
با پایان جنگ و آغاز بازسازی کشور، سازندگی و حرکتی جدید  در کشور آغاز شد و دوباره ارتباط با جهان شکل گرفت. 
در این بین بسیاری از کارشناسان و فعالان اقتصادی معتقد به حذف صنعت خودروسازی کشور بودند و می‌رفتند تا این میراث ارزشمند را به ورطه نابودی کشانند.  از سوی دیگر بسیاری، صنعت خودرو را موتور محرک صنایع کشوری می‌دانستند که پس از جنگی خانمان‌سوز نیاز به بازسازی اساسی داشت.
از این روی بار دیگر نام ایران‌خودرو به لحاظ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مطرح شد  و این‌بار با توجه به زیرساختهای قدیمی خود، اقدام به خرید ماشین‌آلات قدیمی تالبوت کرد تا استخوان‌های این خودروی درگذشته را دوباره از قبرستان زمان بیرون کشیده و تولید آن را از سر گیرد. در این بین پای پژو با تولید 405 محبوب دوباره به ایران باز شد.
با تولید مجدد پیکان سیل عظیمی از انتقادها متوجه این غول خودروسازی کشور شد، ایران‌خودرو، یک خودروساز بزرگ و عظیم بود اما‌ در این سال‌ها، از تکنولوژی روز که به سرعت رشد کرده بود عقب مانده بود و حتی برای مونتاژ خودروی نسبتا به‌روزی مثل 405 با مشکل جدی روبه‌رو بود.
پس این غول بزرگ و زخمی نیازمند برنامه‌ای جامع و مدیریتی قوی بود تا دوباره از جای خود بلند شود. در اوایل دهه،70 پایه‌یک خودروساز بزرگ بار دیگر در کشور ریخته شد، حرکت برای شرکتی که در سال‌های پس از انقلاب کاملا دولتی شد بود از برخی جهات راحت و از برخی جهات دیگر سخت و مشکل بود. اما با‌توجه به تمام مسائل استارت دوباره از اواسط دهه 70 با توسعه کارخانه و افزایش تولید زده شد.
کم‌کم پژو شریک  اصلی  ایران‌خودرو شد تا از دل مدل محبوب 405، تغییرات تاثیرگذار در صنعت خودروسازی کشور به‌وجود آید.
ایران‌خودرو در زمانی کوتاه با توسعه عظیم روبه‌رو می‌شود و دوباره به عنوان یک رکن مهم و حیاتی در امر تولید و اشتغال  شناخته می‌شود.
اوایل دهه 80 با تولید خودروی ملی ( سمند) و همچنین خودروی مدرن 206 ( در زمان خود) دوباره تحولی بزرگ در این شرکت شکل می‌گیرد تا در اوج قدرت خود، در بازاری بی‌رقیب و با توجه به ممنوعیت ورود خودروهای خارجی قرار گیرد.
اما این دوران اقتدار زیاد ماندگار نیست و با‌توجه به تحولات کشور در یک دهه گذشته و آغاز تحریم‌های بین‌المللی، ایران‌خودرو که آرزوی تولید بیش از یک میلیون خودرو و صادرات محصولات با برند خود و پژو، رنو را در سر داشت به سرعت رو به افول نهاد.
تحریم‌ها و ضعف مدیریتی و پاره‌ای از عوامل محیطی شیرازه این شرکت بزرگ را کمی از هم پاشید تا ایران‌خودرو دوباره با بحران‌های
بزرگی روبه‌رو شود، نهادی اقتصادی که اکنون رکن مهم اقتصادی و اجتماعی کشور به شمار‌ می‌رود، هرگونه ضعف در آن می‌تواند نتایج مخربی برای جامعه و اقتصاد پدید آورد.
این روزها با رفع شدن تحریم‌ها تمام تلاش دولت‌مردان این است تا خون تازه‌ای در رگ‌های این غول بزرگ خودروسازی کشور بدمند تا دوباره موتور حرکت و توسعه کشور روشن شود و قطعا ایران‌خودرو نقش بسزایی در آن خواهد داشت و اینبار نیاز دارد تا چند دست ‌قوی و بین‌المللی  دوباره این غول بزرگ را از جای بلند کنند. گرچه ایران‌خودرو،  هنوز هنوز به یار دیرین خود وفادار است و دست  اصلی خود را در دست شیر قدیمی ( پژو) دارد.
در این مقاله سعی دارم  به برخی ضعف‌ها و قوت‌های این غول بزرگ پرداخته و چند پیشنهاد برای بهبود این سرمایه ملی و آبروی صنعتی کشور بدهم.

نقاط قوت: وجود نیروهای مستعد و جوان و امکان جذب آنها- حمایت‌های دولتی و ملی- خطوط تولید فراوان با ساختار مدرن-  ماشین‌آلات نسبتا مدرن- زیرمجموعه‌ها و قطعه‌سازان قوی- ساختار خدمات پس از فروش گسترده

نقاط ضعف: ضعف ساختاری مدیریتی و چینش نیروهای انسانی- ایجاد تصویر منفی نسبت به برند در ذهن مصرف‌کنندگان- نداشتن الگوی مدون و صحیح برای تولید- نداشتن استراتژی شفاف-مشکلات درون‌سازمانی- توسعه بی‌رویه- عدم همکاری درست و علمی بین‌المللی- نگرش سنتی به بازار-عدم توجه به زیرمجموعه‌ها، قطعه‌سازان و گارگاه‌های کوچک تامین کننده-هزینه‌های بالای تولید، انبار،......

پیشنهاد:
همکاری صحیح و متقابل با خودروسازان بزرگ و نامدار ( الگوی داچیا و یا اشکودا) می‌تواند موثر باشد.
وارد کردن شبکه‌های قطعه‌ساز و تامین‌کنندگان و کلیه زیرمجموعه‌ها به استانداردهای جهانی.
آموزش صحیح نیروهای انسانی در بحث کاری-رفتار سازمانی-وفاداری سازمانی.
توجه ویژه به کیفیت محصول و خدمات
نگرش صحیح و علمی و به‌روز به‌ مقوله بازاریابی و فروش
استفاده از استعدادهای مطرح طراحی و مهندسی داخلی-  بین‌المللی و استفاده از پلت فرم‌های روز، استانداردسازی به‌روز شبکه نمایندگی‌ها و آموزش آنها ( فروش- خدمات پس از فروش )
و پاره‌ای از مسائل دیگر که امیدوارم در مقالات آتی بتوان به آن اشاره کرد.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
اولین موافق باشید.
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید بزرگ‌ترین خودروساز منطقه، از نگاهی دیگر
تلگرام
تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو