در گفت‌و‌گو با یک کارشناس راه آهن مطرح شد:

راه آهن سوئیسی بر پهنه کوه و دشتهای ایران

استفاده از تجارب ارزشمند سوئیس به‌ویژه در مناطق صعب‌العبور و کوهستانی کشور (شمال و غرب ایران) برای ساخت زیرساخت‌های ریلی می‌تواند تحولی شگرف در ساخت و ایجاد زیرساخت‌های ریلی کشور ایجاد می کند.

کد : 1785
تاریخ انتشار : پنجشنبه 13 اسفند 1394
print
نظرات : 0
راه آهن سوئیسی بر پهنه کوه و دشتهای ایران

روزنامه دنیای خودرو-محمد امین ناطقیان: چندی پیش، نماینده شرکت استادلر ریل سوئیس با حضور در وزارت راه و شهرسازی با اصغر فخریه‌کاشان، قائم‌مقام وزیر راه و شهرسازی در امور بین‌الملل و تامین مالی ملاقات و آمادگی خود را برای همکاری با ایران در بخش‌های مختلف حمل‌و‌نقل و توسعه پروژه‌های زیرساختی ریلی اعلام کرد. موضوعات مورد بررسی در این  نشست درباره مشارکت و همکاری سوئیس با ایران در بخش‌های مختلف حمل‌و‌نقل اعم از احداث خطوط سریع‌السیر راه‌آهن بوده است. بررسی‌ها حکایت از آن دارد که شرکت استادلر ریل با شرکت حمل‌و‌نقل ریلی رجا و شرکت مپنا لوکوموتیو برای تولید لوکوموتیو در حال مذاکره است. در این زمینه با احمد خوشنودی، کارشناس سیگنالینگ و ارتباطات شبکه راه‌آهن به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

رویکرد دولت را در زمینه استقبال از تکنولوژی و دانش خارجی چطور ارزیابی می‌کنید؟
پیام اخیر ریاست محترم جمهور در صفحه رسمی توییتر ایشان، تاکید دیگری بود بر سیاست درهای باز برای ورود تکنولوژی به کشور. ایشان فرمودند که این دولت به‌هیچ‌وجه قبول نمی‌کند دروازه‌ها را ببندیم و مردم را وادار کنیم که از یک محصول خاص (که در آنجا منظور خودروهای ساخت داخل بوده است) استفاده کنند و بگوییم همین است که هست! سیاست‌های دولت یازدهم، تا امروز (به‌ویژه در دوران پسابرجام) و با رفع محدودیت‌های اقتصادی کشور، استفاده بهینه از تکنولوژی روز کشورهای صاحب‌سبک و صنعت بوده و اقدام اخیر دولت در خرید هواپیماهای پهن پیکر ایرباس، گواهی محکم بر این مدعاست.

همکاری با کدام کشورهای اروپایی بهترین نتیجه را برای حمل‌و‌نقل ریلی کشور در بر خواهد داشت؟
همان‌طور که تاریخچه صنعت ریلی ایران گویای آن است، نخستین امکان‌سنجی‌ها درخصوص ساخت راه‌آهن توسط فرانسه و سپس آلمان در ایران صورت گرفت. متاسفانه در سال‌های اخیر به دلیل محدودیت‌های شدید حاصل از تحریم، ایران مجبور به استفاده از تکنولوژی‌های دست چندم چین و هند در بخش ریلی و گاه کشورهای اروپای شرقی بوده آست.
نوسازی زیرساخت‌های (infrastructure) ریلی  از ضرورت‌های انکارناپذیر در این صنعت است، آن هم به کمک کشورهایی که صاحب این صنعت در دنیا تلقی می‌شوند. کشور آلمان و شرکت زیمنس از سابقه طولانی در نصب زیر‌ساخت‌های ایمنی و علائمی در کشور برخوردارند. سوئیس در صنعت خط و ابنیه راه‌آهن به‌خصوص در بخش ساخت تونل‌های ریلی طویل دارای سابقه درخشانی است. تونل گات‌هارد (GottHard) یکی از شاهکارها  مهندسی خط در سوئیس است که از دو تونل موازی، هر یک به طول 57 کیلومتر در کوهستان‌های آلپ سوئیس ساخته شده (ساخت آن در سال 2016 به پایان رسیده است) که روزانه بیش از 300 قطار این دو تونل موازی تردد می‌کنند. استفاده از تجارب ارزشمند سوئیس به‌ویژه در مناطق صعب‌العبور و کوهستانی کشور (شمال و غرب ایران) برای ساخت زیرساخت‌های ریلی می‌تواند تحولی شگرف در ساخت و ایجاد زیرساخت‌های ریلی کشور ایجاد کند.

اولویت با کدام کشورهاست؟
البته در زمینه تکنولوژی قطارهای پرسرعت آلمان و فرانسه در اولویت ویژه قرار دارند. کشور سوئیس به علت وسعت کم و نزدیکی شهرها، تاکنون بیشتر به قطارهای با سرعتی در محدود 200 کیلومتر در ساعت فکر می‌کند. پرسرعت‌ترین قطار سوئیس ICN است که بین دو شهر برن و التن (Bern- Olten) و تحت مدیریت راه‌آهن فدرال سوئیس در حال سرویس‌دهی است، لذا می‌توان برای شروع ورود تکنولوژی قطارهای پرسرعت در محدوده سرعتی 200 کیلومتر در ساعت از تجارب این کشور اروپایی بهره گرفت. فرانسه (TGV) و آلمان (ICE) نیز از طریق خطوط ریلی به سوئیس متصل هستند. خود این کشورها هم به علت سرعت بالای قطارهای TGV و ICE با ورود به خاک سوئیس با مشکلات ترافیک کند مواجه‌اند. 

به نظر شما این رفت‌و‌آمدها به چه نتیجه‌ای ختم خواهد شد؟
بهره بردن از تکنولوژی و سخت‌افزار ریلی کشورهای اروپایی باید با استفاده از امکانات نرم‌افزاری، آموزش مهندسان ایرانی، ایجاد زیرساخت‌های جدید و مهم‌تر از همه ایجاد رقابت در این کشورها برای ورود به ایران همراه باشد. مسلما بازار بکر حمل‌و‌نقل ایران، نه‌تنها برای سوئیس، که برای اکثر کشورهای صاحب صنعت ریلی در جهان،  جالب و جذاب است.  ایران می‌تواند ساخت و تجهیز زیرساخت‌های ریلی خود را در مجمع راه‌آهن اروپایی (CER) مطرح کند تا بدین‌ترتیب، با جذب تکنولوژی‌های برتر این کشورها، علاوه‌بر ایجاد رقابت بین صاحبان صنعت ریلی دنیا،  بتواند جذب سرمایه بخش‌خصوصی این کشورها را نیز به طرق مختلف انجام دهد.  تنها ورود سخت‌افزار و نرم‌افزار تکنولوژی، نخواهد توانست مشکل حمل‌و‌نقل ریلی را برطرف کند و مساله جذب سرمایه خارجی در صنعت ریلی ایران بسیار حائز اهمیت است.

جذب سرمایه خارجی تا چه حد به پیشرفت صنعت ریلی کشور کمک خواهد کرد؟
ایجاد جذابیت و انگیزه برای ورود سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت ریلی کشور، یکی از مهم‌ترین فاکتورها برای بازسازی زیرساخت‌های ریلی محسوب می‌شود.  این سرمایه‌ها حتما هم نباید وابسته به دولت‌ها باشند. جذب سرمایه‌های خارجی در کنار ورود تکنولوژی روز دنیا از کشورهای صاحب‌ صنعت ریلی، می‌تواند صنعت ریلی کشور را از وضعیت کنونی نجات دهد، زیرا هزینه‌های تعمیر و نگهداری سیستم‌های فرسوده کنونی، به‌ویژه لوکوموتیوها، واگن‌ها و سیستم‌های زیرساخت، بار سنگینی از نظر هزینه بر صنعت ریلی تحمیل می‌کنند. با ورود فناوری‌های تازه و مرغوب، این هزینه‌ها نیز به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد و صنعت ریلی کشور در مسیر تحول، گام برمی‌دارد.

 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
یک موافق
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید راه آهن سوئیسی بر پهنه کوه و دشتهای ایران
تلگرام
تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو