«فربد زاوه» در گفت‌وگو با «دنیای خودرو»:

همه راهکارهای خروج سنگین‌سازان از رکود

افزایش تعرفه برای حفظ تولید در ایران‌خودرودیزل و سایپادیزل که کمتر از 200 کارگر دارند، روش غلطی است.

کد : 1899
تاریخ انتشار : چهارشنبه 18 فروردين 1395
print
نظرات : 2
همه راهکارهای خروج سنگین‌سازان از رکود

روزنامه «دنیای خودرو»-فرانک آقاصفی : چگونه می‌توان رکود سنگین در بخش تولید و بازار خودروهای تجاری را در هم شکست. فربد زاوه معتقد است علاوه بر راه‌حل اصلی که خروج اقتصاد از رکود است، با یک تحریک ساده و یک‌سری قوانین نیز می‌توانین رونق‌بخشی کرد؛ راهکارهایی مانند پایین آوردن نرخ بهره بانکی و افزایش قیمت سوخت. همچنین با خروج پروژه‌های عمرانی، معدنی و راه‌سازی، صنایع ساخت‌وساز، حمل‌ونقل، سیمان، فولاد، کالای الکتریکی و... . در واقع باید به‌منظور خروج اقتصاد از رکود، صنایع مادر را از رکود نجات داد. اما راهکارهای مقطعی نیز وجو دارد؛ مثلا افزایش مالیات تردد خودروهای تجاری فرسوده به‌واسطه آلایندگی و افزایش قیمت گازوئیل به‌واسطه مصرف بالا استفاده از کامیون قدیمی و کهنه را برای مصرف‌کننده از صرفه‌ خارج و او را ترغیب به جایگزینی می‌کند. بخش دوم گفت‌وگو با این کارشناس و فعال حوزه خودرو را در ادامه می‌خوانید.
 
انتظار می‌رود با وجود تقاضا و نیاز در بخش خودروهای مسافری، در این حوزه شاهد تولید باشیم.
قیمت یک اتوبوس بین‌شهری خوب حدود 900 میلیون تومان است. همین اتوبوسی که در حال حاضر کار می‌کند، در سال آینده هم در ناوگان وجود خواهد داشت و در یک سال از کار نخواهد افتاد. در نتیجه با مازاد تقاضا روبه‌رو خواهیم بود. یعنی تقریبا سالی 5 تا 6 درصد تقاضای حمل‌ونقل افزایش می‌یابد. همه این‌ها بستگی به فاینانس و تامین منابع مالی دارد. زمانی که ابزار فاینانس از بین برود یا قیمت‌های منابع مالی افزایش پیدا کند (مانند اتفاقی که در این سال‌ها رخ داد)، شرکت واردکننده‌ای مانند اسکانیا به ازای خرید اتوبوس نو، اتوبوس‌ قدیمی را بازسازی می‌کند. یعنی عمر ناوگان را افزایش می‌دهد. از طرف دیگر موضوع به عدم شماره‌گذاری از سوی پلیس برمی‌گردد. البته این موضوع مربوط به تمام شرکت‌هاست. سال گذشته حدود 2 یا 3 ماه هیچ شرکتی موفق به شماره‌گذاری خودروهای خود نشده است.

علت این عدم شماره‌گذاری چیست؟
زمانی تصمیم به نصب EPS در خودروها گرفتند و بعد از آن این قضیه منتفی و مجدد اجرا شد. در هیچ کشوری مرسوم نیست که اگر اتوبوسی به دلیل استفاده از لاستیک‌های قدیمی جان 40 نفر را گرفت، کارخانه تولیدکننده اتوبوس بسته شود.

مهم‌ترین دلایل عدم کشش بازار و رکود حاکم بر آن چیست؟
به‌عنوان مثال در زمینه خرده‌فروشی هم دچار رکود شدیم. هر یک از خودروهای تجاری به مرور زمان در ایران مفاهیم خود را به دست آورده‌اند؛ کامیونت یک شبکه تزریقی مویرگی کالاست، کامیون باری به صورت سنتی معنی کشاورزی می‌دهد، کمپرسی به معنای ساخت‌وساز و کشنده یا همان تریلی به معنی واردات است. وقتی در هر یک از آنها تقاضا کاهش پیدا می‌کند،  نشان‌دهنده وجود بیماری در یکی از زمینه‌های اقتصاد ایران است. مثلا کمپرسی کاهش پیدا کرده چرا که ساخت‌وساز کم شده است. در دولت احمدی‌نژاد تقاضا برای تریلی بسیار بالا بود. در زمان حضور من در بخش دیزل که با دو سال اول دولت احمدی‌نژاد مصادف بود، ترکیب تولید از 60 درصد کمپرسی و 40 درصد باری و مسافری تبدیل به 90 درصد تریلی شد. چون در آن زمان واردات رشد چشمگیری داشت و این کانتینرها باید از بندرعباس خارج می‌شدند. در نتیجه حجم تریلی مورد نیاز کشور بالا رفت. رکود بازار در تمام زمینه‌ها صدق می‌کند. این رکود در تمام صنایع دیده می‌شود و تقاضا برای تولید کالا کاهش پیدا می‌کند و این کاهش باعث از بین رفتن تقاضا برای تولید کامیونت می‌شود.

چه راهی برای خروج از رکود در این بخش وجود دارد؟
رکود در تمام این زمینه با یک تحریک ساده و یک‌سری قوانین حل خواهد شد. برای مثال نرخ بهره را پایین بیاورند و قیمت سوخت را افزایش دهند، بسیاری از مشکلات از بین خواهد رفت. راه‌حل اصلی این است که اقتصاد از رکود خارج شود. در این راه، نفت اولویت شماره یک خواهد بود. چون هم صنعت مادر است و هم ارزساز. صنعت دومی که دولت باید برای خروج از رکود آن را در نظر بگیرد، ساختمان است. با خروج صنعت ساخت و ساز از رکود، صنعت‌ حمل‌ونقل، سیمان، فولاد، کالای الکتریکی و... نیز از رکود خارج خواهند شد. در واقع باید به منظور خروج اقتصاد از رکود، صنایع مادر را از رکود نجات داد. اما به صورت مقطعی نیز می‌توان صنعت خودروسازی را از رکود نجات داد. ساده‌ترین راه‌حلش این است که مالیات تردد این خودروها را به واسطه آلایندگی و قیمت گازوئیل را به واسطه مصرف بالا افزایش دهیم تا استفاده از کامیون قدیمی و کهنه برای مصرف‌کننده صرفه‌ اقتصادی نداشته باشد. فروش سوخت ارزان و سوبسیددار به اسم حمایت از قشر مستضعف موضوعی است که باعث شده ناوگان حمل‌ونقل کشور فرسوده و مصرف گازوئیل بی‌رویه بالا باشد و قاچاق‌های بسیاری هم روی داده است. اگر قیمت کامیون افزایش پیدا کند، بسیاری از کامیون‌های فرسوده از رده خارج می‌شوند و با جایگزینی آنها با کامیون‌های نو نه تنها رونق در صنعت خودروسازی ایجاد خواهد شد بلکه مصرف انرژی به شدت کاهش پیدا خواهد کرد. در هر صورت تنها راه افزایش تولید، تحریک تقاضاست که در این حوزه تحریک تقاضا یعنی تحریک شاخص‌های اقتصادی.

راه‌حل شما برای کاهش وابستگی به واردات چیست؟
در حوزه کامیون‌های سبک تقاضا به اندازه کافی وجود دارد و در زمینه خودروهای تجاری سبک مانند وانت هم به‌راحتی می‌توان تقاضا را افزایش داد اما اگر بخواهیم بازاری با اندازه و سایز بازار خودروهای تجاری در ایران را حفظ کنیم، افزایش تعرفه برای حفظ تولید در کارخانه‌ای مانند ایران‌خودرودیزل یا سایپادیزل که کمتر از 200 کارگر در آن مشغول کار هستند، روش غلطی است. تیراژ مصرفی خودروهای تجاری سنگین در کشور به میزانی نیست که داخلی‌سازی آن ارزش داشته باشد. این روش باعث می‌شود شاخص‌های اقتصاد کلان کشور دچار مشکل شود. پس بهتر است یا وارد این بحث نشویم یا شرایطی ایجاد کنیم تا شرکت‌هایی مثل بنز، مان و... وارد ایران شده و برای بازارهای منطقه‌ای تولید کنند نه فقط برای بازار ایران. این مشکل با دیوار تعرفه حل نخواهد شد. یعنی بالا بردن تعرفه نه تنها انگیزه تولید برای شرکت‌های خارجی مانند بنز را افزایش نمی‌دهد بلکه تولید ساخت داخل را با مشکل مواجه خواهد کرد. باید شرایطی را برای شرکت‌های بین‌المللی ایجاد کنیم تا تیراژ قطعه‌سازی آن‌ها به عددی برسد ه صرفه اقتصادی داشته باشد. خودروهای تجاری در هیچ‌ کشوری نمی‌تواند مستقل از فضای بین‌المللی تولید شود. حتی در کشورهای مهد خودروسازی دنیا مانند آلمان، آمریکا، ایتالیا (به تازگی) بسیاری از قطعاتشان را از شرکت‌های مشترک تامین می‌کنند. این یکسان‌ بودن قطعات در این خودروها نشان‌دهنده آن است که این صنعت برای زنده ماندن چاره‌ای ندارد جز این‌که بخشی از این زنجیره جهانی باشد. بخش‌هایی از این زنجیره جهانی از سال‌ها قبل حتی قبل از انقلاب در کشور ایجاده کرده‌ایم و بخشی از آن هم بعد از انقلاب ایجاد شد. مثلا مجموعه چرخشگر حدود 15 سال پیش تاسیس شد و مجموعه‌ باارزشی است که می‌توانیم امیدوار باشیم با حمایت‌های دولتی و جانبی در زمینه مسائل مالی به جایگاهی برسد که یک یا دو مدل از گیربکس‌های ZF را در ایران تولید کند و در زنجیره ZF در سراسر دنیا توزیع شود. این روش‌ها جواب می‌دهد اما این‌که تصمیم بگیریم درها را ببندیم و ساخت داخل راافزایش دهیم، هم قطعات ساخت داخل با توجه به میزان تیراژ بسیار گران خواهد بود و هم تاثیرات منفی آن در اقتصاد کلان بسیار بیشتر از منافع قطعه‌سازی است. در هر صورت برای ساخت داخل باید منافع از ضررهای آن بیشتر باشد. در بسیاری از حوزه‌ها این مشکل وجود دارد که داخلی‌سازی نه برای منافع ملی که برای انتفاع اشخاص اتفاق می‌افتد. مثلا درصد قطعه‌سازی را برای زنده‌ماندن یک قطعه‌ساز خاص تعیین می‌شود نه برای به سود رسیدن 70 میلیون نفری که به خرید خودرو می‌پردازند.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
اولین موافق باشید.
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 2 نظر
مرتب سازی براساس

profileimage
محمد
ارسال شده در در 04/07/2016 14:43:52

واقعا نظرات دقیق وصحیح میباشد اما باید کارعای دیگر هم کرد مثل دخالت کردن اورگانهای دولتی غیر درون حمل ونقل یعنی برای ایجاد درامد جهت بازنشستگان خود شرکت حمل ونقل و یا مسافربری راه اندازی کنند و تمام بار ها و مسافرها را غبضه کنند و من راننده دستم را زیر چانه ام بزنم وتماشا کنم و نظارگر جولان انها باشم وافسوس بخورم اگر این اورگانها از حمل ونقل خارج شوند بار به اندازه دیگران هم وجود دارد . و برای طرح فرسوده جایگزین کردن تا سود بانکی و شرایط واگذاری اسان نشود کسی تمایل به جایگزینی ندارد و میگوید با سرمایه کم همان درامد را دارم که کشنده گران قیمت دارد. و مسئله دیگر وجود کامیونهای بی کیفیت و گران چینی است که مالکان فرسوده تمایلی به جایگزینی با انها را ندارند . ودر اخر در انحصار بودن شرکتهای خودرو ساز تجاری که فرصت را برای رقابت تصاحب کردن و هر جور که بخواهند رفتار میکنند و هر قیمتی که باشد عرضه میکنند .
با تشکر

profileimage
محمد
ارسال شده در در 04/07/2016 14:41:53

واقعا نظرات دقیق وصحیح میباشد اما باید کارعای دیگر هم کرد مثل دخالت کردن اورگانهای دولتی غیر درون حمل ونقل یعنی برای ایجاد درامد جهت بازنشستگان خود شرکت حمل ونقل و یا مسافربری راه اندازی کنند و تمام بار ها و مسافرها را غبضه کنند و من راننده دستم را زیر چانه ام بزنم وتماشا کنم و نظارگر جولان انها باشم وافسوس بخورم اگر این اورگانها از حمل ونقل خارج شوند بار به اندازه دیگران هم وجود دارد . و برای طرح فرسوده جایگزین کردن تا سود بانکی و شرایط واگذاری اسان نشود کسی تمایل به جایگزینی ندارد و میگوید با سرمایه کم همان درامد را دارم که کشنده گران قیمت دارد. و مسئله دیگر وجود کامیونهای بی کیفیت و گران چینی است که مالکان فرسوده تمایلی به جایگزینی با انها را ندارند . ودر اخر در انحصار بودن شرکتهای خودرو ساز تجاری که فرصت را برای رقابت تصاحب کردن و هر جور که بخواهند رفتار میکنند و هر قیمتی که باشد عرضه میکنند .
با تشکر

تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل
تلگرام

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو