از همکاری با پنج خودروساز بزرگ تا تولید خودروی سنگین ملی

اتوکار؛ سنگین‌نورد قاره سبز

صادرات این خودروساز به 30 کشور با محوریت اروپا به تاسیس نمایندگی‌هایی در این کشورها انجامیده است.

کد : 1969
تاریخ انتشار : چهارشنبه 25 فروردين 1395
print
نظرات : 1
اتوکار؛ سنگین‌نورد قاره سبز

روزنامه «دنیای خودرو»-فرانک آقاصفی: صنعت خودروی تركیه در سال 1950 كار خود را با مونتاژكاری شروع كرد و اكنون پس از گذشت 65 سال و پشت سرگذاشتن فراز و نشیب بسیار در جایگاه سومین خودروساز بزرگ اروپا و دهمین خودروساز بزرگ جهان قرار دارد. اكثر غول‌های آمریکایی، اروپایی و آسیایی به همراه ‌خودروسازان حوزه کاروتجاری تركیه مانند كارسان، اتوكار و... 15كارخانه بزرگ خودرو در تركیه را تشكیل می‌دهند كه 4400 كارخانه قطعه‌سازی این كشور از آن‌ها پشتیبانی می‌كنند. با این‌حال در تركیه خودروی سواری با برند داخلی تولید نمی‌شود و صنعت خودرو تركیه با وجود چنین ظرفیت عظیمی استراتژی تولید با برند ملی را محدود به كامیون، مینی‌بوس و اتوبوس است. این تخصص‌گرایی در حوزه کاروتجاری باعث شده است که کارخانه‌ای مانند اتوکار نیز که در عرصه خودروهای سنگین فعال است، تولید خود را روی خودروهای جمعی مسافری یعنی اتوبوس و مینی‌بوس متمرکز کند و در کنار آن به ساخت کشنده و خودروهای جنگی نیز بپردازد.

تولید تحت پنج لیسانس معتبر
در سال ۱۹۶۳ راه‌اندازی شد و در حال حاضر شرکت تابعه‌ای از گروه کوچ هولدینگ به‌شمار می‌آید. این شرکت از سال 1963 به تولید اتوبوس‌های بین‌شهری تحت لیسانس ماگیروس‌دویتز روی آورد و رفته‌رفته تولیدات خود را در زمینه اتوبوس‌ها و وسایل نقلیه شهری به‌‌روز کرد. اتوکار که تمامی خودروهای نظامی مورد نیاز نیروهای مسلح ترکیه را نیز تامین می‌کند، بخش عمده‌ای از تولیداتش را تحت‌لیسانس شرکت‌های لندرور، کامینز، ایوکو و دویتز آ.گ تولید و مونتاژ می‌کند. دفتر مرکزی و کارخانه تولید و مونتاژ این شرکت در شهر آداپازاری، ترکیه قرار دارد و سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.

پیشگام در توسعه حمل‌و‌نقل عمومی
در دهه 1970 شرکت اتوکار به تولد مینی‌بوس‌ یا موتورهای ساخت دویتز ای.جی پرداخت. این شرکت در زمینه توسعه حمل‌و‌نقل عمومی شهری در ترکیه به عنوان پیشگام شناخته می‌شد. در همین دهه بزرگ‌ترین سهامدار کنونی شرکت؛ یعنی هولدینگ کوچ، عمده سهم اتوکار را خریداری و این شرکت را به زیرمجموعه خود اضافه کرد. در راستای این جابه‌جایی سهام و استراتژی‌های شرکت در دهه 1980 اتوکار اتوبوس‌های شهری را هم به محصولات خود اضافه و تولید آن را آغاز کرد. در اواسط همین دهه اتوکار به تولید اولین خودروی زرهی پرداخت. در سال 1987 شرکت اتوکار با تدوین استراتژی جدید، تولید خودروهای نظامی را آغاز کرد. برای این کار شرکت اتوکار با شرکت انگلیسی لندرور قرارداد همکاری امضا کرد تا خودروهای نظامی را در ترکیه تولید کند. اوایل دهه 90 اتوکار تولید نفربرهای زرهی اتوکار، اتوکار اکرپ و اتوکار کبرا را آغاز کرد. اولین خودروهای سبک زرهی 4*4 با چرخ‌های جنگی توسط تلفیقی از تجربه تکنولوژیک زرهی و تولید خودروهای نظامی توسط اتوکار به بازار آمد. در سال 1997 اتوکار به کارخانه جدید خود در ساکاریا به نام عارفیه نقل مکان کرد. در سال 2002 اتوکار به تولید کشنده در شهر استانبول پرداخت.

اولین میدل‌باس
در اواخر همان سال با تجربه‌ای که در بخش حمل‌ونقل داشت، میدل‌باسی را با نام ناویگو تولید کرد. در سال‌ 2003 اتوکار برای ساخت خودروهای نظامی تاکتیکال 8*8 یاووز همکاری خود را با شرکت STK سنگاپور آغاز کرد و خط تولید خودروهای نظامی خود را گسترش داد. در سال 2007 وزارت دفاع ترکیه و کمیته اجرایی صنایع دفاع برای تولید تانک در کشور ترکیه وارد مذاکره با اتوکارشد.

صادرات به 30 کشور
در سال 2009 این شرکت اتوبوس 12 متری کنت و مینی‌بوس سنترو را روانه بازار کرد. شرکت اتوکار یکی از شرکت‌های فعال در زمینه صادرات در ترکیه به شمار می‌رود و تاکنون توانسته است به 30 کشور جهان صادرات داشته باشد. تمرکز اصلی این شرکت در امر صادرات روی بازارهای اروپایی است. فروش محصولات غیرنظامی به کشورهای اروپایی به تاسیس نمایندگی‌هایی در این کشورها انجامید.

مینی‌بوس محبوب سری M
اتوکار تولید مینی‌بوس محبوب سری M را از دهه 70 آغاز کرد که این مینی‌بوس درصد بزرگی از شهرهای اصلی ترکیه مانند استانبول و ترکیه را پوشش می‌داد. این مینی‌بوس با ظرفیت 14 سرنشین، بیش از هر چیز به دلیل ظاهر مکعبی‌شکل، دوام و هزینه‌های کم معروف شد. در حال حاضر M-2000، M-3000 و M2010 نمونه‌های حال حاضر این سری هستند. آخرین نمونه این سری یعنی M-2010 از موتور ایوکو بهره می‌برد.

از «سلطان» تا «وتیکو»
خودروسازی اتوکار، اتوبوس‌های متعددی را به منظور استفاده در حمل‌ونقل مسافری تولید کرده است. اتوبوس «ناویگو» 125 لیتری، با 25 نفر گنجایش و طول 6.3 متر یکی از تولیدات معروف این شرکت است. اتوبوس‌های کوچک‌تر تولیدی این خودروسازی، از موتورهای دویتز و اتوبوس‌های بزرگ‌تر آن از موتورهای دیزلی 180 اسب بخار کامینز با استاندارد آلایندگی یورو 6 بهره می‌برند. نسخه ترکیه‌ای ناویگو که با استاندارد آلایندگی یورو 5 عرضه می‌شود، با نام «سلطان» شناخته شده است. مدل‌های لوکس‌تر و بزرگ‌تر این اتوبوس به همراه یک یخچال 45 لیتری، صندلی میزبان، سیستم اعلام، سیستم گرمایشی اضافه و شیشه‌های دوجداره (که هر دو در صورت انتخاب مشتری عرضه می‌شوند)، سیستم پخش به‌روزشده و تلویزیون LCD به بازار ارائه می‌شود. از آپریل 2007، اتوکار به تولید اتوبوس 9متری روی آورد که در ترکیه با نام «دوراک» و در بازارهای دیگر با نام «وتیکو» شناخته می‌شود.

کشنده
اتوکار همچنین به ساخت کشنده و کانتینرهایی برای جابه‌جایی منسوجاب، بسته‌های غذایی، کالاهای مکانیکی سنگین، مواد خطرناک و وسایل نقلیه موتوری پرداخته است.

لندرورهای اتوکار
این شرکت تحت لیسانس لندروور، خودروهای متعددی از این برند را تولید کرد برخی از این محصولات عبارتند از لندروور دفندر 90، دفندر 110 و دفندر 130 که در زمینه‌های کاربردی، آمبولانس‌ها و خودروهای نجات به کار برده می‌شوند.

هفت‌گانه جنگی
شرکت اتوکار ترکیه هفت نوع خودروی نظامی تولید می‌کند و در سال ۲۰۱۰ توانسته است مبلغ ۳۱۳ میلیون دلار عایدی ناشی از فروش خودروهای خود به بخش نظامی و غیر‌نظامی داشته‌ باشد. در ماه می‌2011 نخستین تانک بومی ترکیه با نام Altay در نمایشگاه بین‌المللی صنایع دفاعی در استانبول رونمایی شد. معاون وزیر دفاع وقت ترکیه در آن زمان گفت: تانک‌های فوق به‌طور کامل توسط شرکت Aselsan ترکیه در ‌داخل ‌کشور ساخته خواهند شد. در این شرکت سامانه‌های الکترونیکی Altayو همچنین سامانه‌های تشخیص‌دهنده دوست از دشمن ساخته خواهد شد. این تانک تا پایان سال 2016 آماده فروش خواهد شد. اتوکار خودروهای نظامی خود را تاکنون به 20 کشور در سراسر جهان صادر کرده است. در دسامبر 2010 بود که اتوکار اعلام کرد نخستین سفارش خارجی را از یک کشور خارجی برای خودروی‌ جدید زرهی آن موسوم بهARMA  دریافت کرده است. این خودرو در دو گونه شش‌چرخ و هشت چرخ تولید می‌شود. طبق اطلاعات شرکت اتوکار، این خورد مجهز به یک‌پیکربندی چند چرخی مدولار است و قبل از اینکه توسط نیروهای مسلح ترکیه به‌ کار گرفته شود، صادر خواهد شد. وزن این خودروی آبی‌و‌خاکی در شرایطی که برای نبرد به طور کامل بارگیری می‌شود، ۲۰ تن است و خدمه آن شامل راننده، فرمانده و هشت سرنشین است. آرما را می‌توان با استفاده از وسایل هوایی مختلف نظیر هواپیمای C130 از طریق هوا انتقال داد.

کبری
شرکت اتوکار همچنین خودروی چهارچرخ کبری را در ده مدل برای انجام ماموریت‌های مختلف طراحی کرده است. کبری به بیش از ۱۰ کشور دیگر فروخته‌ و در عملیات‌های نظامی ناتو و آمریکا از آن استفاده شده است. طبق اعلان شرکت اتوکار، درخواست‌های فزاینده‌ای برای خودروی کبری از سوی چندین کشور صورت گرفته ‌است.

کایا
کایا (به معنی سنگ) خودروی محافظت‌شده در برابر مین (MPV) با پیکربندی ۴×۴ است که توسط صنایع اتوکار ترکیه و بر پایه شاسی کامیون Unimog ۵۰۰۰ ساخته می‌شود. از این خودرو نمونه جدیدتری با نام کایا۲ نیز ارائه شده که دارای تفاوت‌هایی نسبت به نمونه اولیه است.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
اولین موافق باشید.
یک مخالف
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 1 نظر
مرتب سازی براساس

profileimage
سیاوش
ارسال شده در در 07/12/2016 16:08:01

من 100 دستگاه اتوبوس اتوکار شهری میخوام چه طوری میشه تهیه کرد؟

تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل
تلگرام

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو