گفت‌وگو با یان میناردز، قائم‌مقام آستون‌مارتین و مدیرپروژه تولید دی بی 11

بزرگ‌ترین چالش آستون‌مارتین


یان میناردز بعد از همکاری با جگوار و ارائه مشاوره‌های مهندسی، در سال 1997 کار خود را در کمپانی آستون‌مارتین آغاز کرد. او در حال حاضر قائم‌مقام و مدیر ارشد فنی این خودروساز بریتانیایی است. میناردز در این مصاحبه به پرسش‌هایی درخصوص جدیدترین محصول آستون مارتین یعنی خودروی 12 سیلندر «دی بی 11»پاسخ می‌دهد. 

کد : 2523
تاریخ انتشار : يکشنبه 31 مرداد 1395
print
نظرات : 0
بزرگ‌ترین چالش آستون‌مارتین
ADMIN

خبرنگار

relations@autoworld.ir

گفت‌وگو با یان میناردز، قائم‌مقام آستون‌مارتین و مدیرپروژه تولید  دی بی 11
بزرگ‌ترین چالش آستون‌مارتین
علی منصوری-دنیای خودرو: یان میناردز بعد از همکاری با جگوار و ارائه مشاوره‌های مهندسی، در سال 1997 کار خود را در کمپانی آستون‌مارتین آغاز کرد. او در حال حاضر قائم‌مقام و مدیر ارشد فنی این خودروساز بریتانیایی است. میناردز در این مصاحبه به پرسش‌هایی درخصوص جدیدترین محصول آستون مارتین یعنی خودروی 12 سیلندر «دی بی 11»پاسخ می‌دهد. 
روند شکل‌گیری و تولید «دی بی 11»از چه زمانی آغاز شد و به چه ترتیبی بود؟
کارمان روی موتور این ماشین را از سال 2012  و کار روی ماشین از اواسط سال 2013 شروع شد. در حال حاضر به پایان مرحله پیش‌تولید نزدیک شده‌ایم و تولید این ماشین بعد از تابستان، شروع خواهد شد.  
چه چالش‌هایی بر سر تولید «دی بی 11»وجود داشت؟
مهم‌ترین چالش این بود که «دی بی 11»خودرویی کاملا جدید است. پس پاسخ سوال شما این است: همه چیز! ما کارمان را با یک تکه کاغذ سفید و خالی شروع کردیم. هیچ چیزی وجود ندارد که از «دی بی9»به «دی بی 11»آورده شده باشد. «دی بی 11»بزرگ‌ترین چالش برای کمپانی ما در دهه گذشته و شاید در تاریخ آستون‌مارتین بوده است. مسائلی مانند تکنولوژی، الزامات قانونی و نیازهای مشتریان، همگی مجموعه‌ای دشوار را برای ما ساختند. از ساختار بدنه گرفته تا موتور و ساختار الکترونیک و ایمنی سرنشینان همگی باید با استفاده از مجموعه جدیدی از اجزا شکل می‌گرفتند. 
برای‌مان از شاسی «دی بی 11»و توسعه آن بگویید. 
چیزی که در شاسی جدید با شاسی «وی اچ»(یعنی شاسی فعلی آستون‌مارتین)  مشترک به نظر می‌رسد، جزئیات فرایند است یعنی چگونگی مونتاژ و سرهم کردن ماشین. این شاسی‌ هم ساختاری تمام‌آلومینیومی دارد. ما هنوز از چسب مشابهی استفاده می‌کنیم اما ریخته‌گری، فشارکاری و ورق آلومینیوم مورد استفاده کاملا شکلی متفاوت دارند. شاسی جدید محکم‌تر و سبک‌تر است و تمام استانداردهای فعلی و آتی مربوط به ایمنی در هنگام تصادف را برآورده می‌سازد. ترفند دیگر در ساختار بدنه «دی بی 11»این است که درست به اندازه ظاهر ماشین از نوآوری‌های جدید بهره می‌برد. مثلا ما از یک کاپوت یک‌تکه تمام‌آلومینیومی استفاده نکرده‌ایم. در عقب ماشین هم تیغه آیرودینامیک مستقر شده است. «دی بی 11»دارای طویل‌ترین در آلومینیومی است که ما تاکنون در محصولات‌مان استفاده کرده‌ایم. همچنین،علاوه بر این‌که محکم‌تر و سبک‌تر است، از قواعد زیبایی‌شناسی مورد نظر مارک رایشمن و تیم طراحی‌اش پیروی می‌کند.  
آیا این شاسی جدید اسمی هم دارد؟
خیر. عمدا برای آن اسمی در نظر نگرفتیم. این شاسی همان چیزی است که هست؛ یک شاسی جدید. «وی اچ»شاسی دیگری بود که البته هنوز هم فوق‌العاده است. ما هنوز هم خودروهایی با شاسی «وی اچ»می‌سازیم. 
بهره‌گیری از توربوشارژر در موتورهای آستون مارتین اتفاق جدیدی است. چگونه کاراکتر موتورهای آستون‌مارتین را با توربوشارژر حفظ می‌کنید؟
این مساله‌ای است که کاملا به آن واقف بودیم. شاید به نظر فخرفروشی برسد اما موتور «وی 12» فعلی ما به نوبه خوب و فوق‌العاده است. ما این موتور 5.9 لیتری را تا حد 5.2 لیتر کاهش داده‌ایم. اما باقی ساختار دست‌نخورده باقی مانده است. از طرف دیگر در انتخاب توربوشارژرهایمان بسیار دقت کرده‌ایم. آنها توربوهایی دوقلو هستند که به ما در رسیدن به توان بالا در دورهای پایین کمک و در دورهای بالا سرعت و فشار خود را حفظ می‌کنند. آنها همچنین از اندازه‌های مناسب و درستی برای این موتور برخوردار هستند؛ به این معنی که نه زیادی کوچک هستند و نه زیادی بزرگ. 
آیا روی آوردن به توربوشارژرها نتیجه مستقیم برآورده ساختن استانداردهای مربوط به میزان آلایندگی و مصرف سوخت است؟ 
این مساله چندان به میزان‌ آلایندگی مربوط نمی‌شود، اما به مصرف سوخت ربط دارد. همچنین هدف ما بالا بردن نیروی ماشین بود. برای هرچه بالاتر بردن پتانسیل یک موتور «وی 12»اعمال فشار باید در اولویت قرار گیرد.  شکی نیست که کوچک‌تر کردن و پایین آوردن سرعت موتور به کاهش مصرف سوخت کمک شایانی می‌کند. این حقیقت که ما به اعمال فشار اولویت بخشیده‌ایم به این معناست که در دورهای پایین‌تر می‌توانیم به گشتاور بیشتری دست پیدا کنیم. می‌توانیم در سرعت پایین‌تر موتور به دنده‌های بالاتر برویم زیرا از گشتاور بیشتری برخورداریم. این اساسا ما را در جایگاه بهبود میزان مصرف سوخت قرار می‌دهد. داشتن نیروی بیشتر با مصرف بهینه‌تر سوخت یک معادله دو سر برد است. 
وقتی به «دی بی9»فکر می‌کنید، چه مواردی وجود دارد که مایلید آنها را در «دی بی 11»تغییر دهید یا بهبود بخشید؟
اولین چیزی که نمی‌خواستیم به‌هیچ‌وجه فراموش کنیم این بود که «دی بی 11»یک خودروی «جی تی»است. این ماشین یک گرند تورر تمام‌عیار است. نکات خیلی مثبتی در رابطه با «دی بی9»وجود دارد که نمی‌خواستیم آنها را از دست بدهیم؛ عملکرد این ماشین فوق‌العاده است و فرمان‌پذیری بی‌نظیری دارد. چیزی که می‌خواستیم در «دی بی 11»صورت بگیرد، بالاتر بردن برخی ویژگی‌های مثبت آن بود؛ این‌که این ماشین در حالت «جی تی»راحت‌تر از قبل باشد، باید اسپرت‌تر نیز می‌شد. حالا ما دارای سه حالت هم در رانشگر و هم در شاسی هستیم: «جی تی»، اسپرت و اسپرت‌پلاس. فناوری به ما کمک می‌کند که به محصول‌مان کاراکتر گسترده‌تری بدهیم. در نتیجه، بسته به حالتی که خود انتخاب می‌کنید «دی بی 11»می‌تواند راحت‌تر یا اسپرت‌تر از «دی بی9»باشد. 
مرسدس چه نقشی در توسعه «دی بی 11»داشته است؟
همکاری ما با مرسدس تنها در رابطه با سازه الکتریکی آن بوده است. موتور «دی بی 11»کاملا ساخته دست مهندسان آستون‌مارتین است. اما سازه الکتریکی این ماشین تولید مرسدس است که در این ماشین مورد استفاده قرار گرفته است. ما بهترین ساختار الکتریکی آنها را گرفته‌ایم؛ یعنی سیستم اینفومنت، سیستم قفل و غیره. هسته اصلی سازه در «دی بی 11»قرار گرفته است و ما سیستم اینفومنت شاهکاری را در اختیار خریداران قرار داده‌ایم. البته ظاهر همه امکانات را به سبک و سیاق موردنظر خودمان تغییر داده‌ایم که در داخل ماشین قابل ملاحظه است. البته قادر خواهید بود از کنترلر چرخشی مرسدس‌بنز بهره‌مند شوید. این یک سیستم فوق‌العاده در سطح جهانی است. اما جزئیات منحصر به‌فردی را که مربوط به آستون‌مارتین است به این سیستم اضافه کرده‌ایم. 
چه ماشین‌هایی را معیار مقایسه برای «دی بی 11»قرار داده‌اید؟ 
راستش را بخواهید تمام ماشین‌ها. «دی بی 11»چنان کاراکتر وسیعی دارد که ممکن است یک روز ما برای آزمایش و مقایسه توربوشارژر‌های پورشه، سوار یک پورشه شویم. همین اتفاق می‌تواند با یک فراری کالیفرنیا«تی»یا یک بنتلی کانتیننتال «جی تی»صورت گیرد. ما ماشین‌های مختلفی را در نظر داریم. گاهی اوقات ماشین‌هایی معمولی‌تر را در نظر می‌گیریم، برای این‌که گاهی ماشین‌های معمولی قابلیت‌هایی دارند که نمی‌خواهیم از آنها بگذریم. پس معیارهای مختلفی وجود دارد، اما ماشین‌هایی هم هستند که قصد رقابت با آنها را نداریم و تنها می‌خواهیم ویژگی‌های خاصی از آنها را داشته باشیم. 
حضور اندی پالمر به عنوان مدیرعامل آستون‌مارتین چه تاثیری بر تیم تولید «دی بی 11»داشت؟ 
اندی علاوه بر استعدادهای زیادی که دارد، ماشین‌دوست هم است. او از راندن ماشین‌ها لذت می‌برد. ما از او می‌خواستیم سوار ماشین‌ها شود و بگوید چه چیزهایی را دوست دارد و چه چیزهایی را دوست ندارد. او آدمی اهل عمل است و این ویژگی برای یک مدیرعامل، نقطه قوت محسوب می‌شود. او خودش را درگیر کارها می‌کند. به علاوه باید یادآوری کرد تیم ما اعضای جدید دیگری هم مثل مهندس ارشد مت بکر هم دارد. مت و اندی رابطه فوق‌العاده‌ای دارند. اگر اندی به مت بگوید مواردی را در نظر دارد، مت می‌تواند آنها را درک کند و به زبان فنی درآورد. تعداد کمی از افراد در آستون‌مارتین هستند که وظیفه حفظ تعادل ماشین را برعهده دارند.  ما وقت‌مان در جلسات بیهوده در مورد این‌که می‌خواهیم ماشین‌مان چه‌طور باشد، تلف نمی‌کنیم. به اندازه‌ نوشیدن یک قهوه پشت میز می‌نشینیم، بعد از ظهر ماشین را امتحان می‌کنیم و بعد می‌گوییم که چطور می‌خواهیم آن را به دلیل خاصی هدایت کنیم. این یکی دیگر از جنبه‌های زیبای کار در آستون مارتین است. 


برجسب ها : خودرو

 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
اولین موافق باشید.
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید بزرگ‌ترین چالش آستون‌مارتین
تلگرام
تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو