رقابت بر سر تعمیر هواپیماهای ایران

ترکیش ایر در پی کنار زدن لوفت هانزا است؟

روز گذشته، اوزکان بستکین، مدیر بازاریابی، خبر از ارائه پیشنهاداتی از سوی شرکت مادر شرکت تعمیر و نگهداری هواپیمای ترکیش ایرلاینز داد که ترکیش تکنیکال نام دارد و در زمینه تاسیس شرکتی واحد به منظور ارائه خدمات تعمیر و نگهداری هواپیما در ایران فعالیت می‌کند. این شرکت پیش‌‌تر همکاری‌هایی با ایرلاین‌های ایرانی داشته و خدماتی را در زمینه هواپیماهای ایرباس به ایران ایر و ماهان ایر ارائه داده است.

کد : 739
تاریخ انتشار : شنبه 23 آبان 1394
print
نظرات : 0
ترکیش ایر در پی کنار زدن لوفت هانزا است؟

محمد امین ناطقیان-روز گذشته، اوزکان بستکین، مدیر بازاریابی، خبر از ارائه پیشنهاداتی از سوی شرکت مادر شرکت تعمیر و نگهداری هواپیمای ترکیش ایرلاینز داد که ترکیش تکنیکال نام دارد و در زمینه تاسیس شرکتی واحد به منظور ارائه خدمات تعمیر و نگهداری هواپیما در ایران فعالیت می‌کند. این شرکت پیش‌‌تر همکاری‌هایی با ایرلاین‌های ایرانی داشته و خدماتی را در زمینه هواپیماهای ایرباس به ایران ایر و ماهان ایر ارائه داده است.
پیشنهادی که در نخستین مرحله نیازمند آشیانه‌ای مناسب جهت تعمیرات مدل‌های جدید هواپیماست. زیرساختی که نه تنها در حال حاضر امکانات آن وجود ندارد، بلکه استارت احداث آن هم نخورده است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که امروز اوضاع تعمیرات هواپیما در کشور آن‌قدر بغرنج است که هواپیماهای بوئینگ 747 برای تعمیر از فرودگاه امام به فرودگاه مهرآباد منتقل می‌شوند. نکته بزرگی که در این میان آزاردهنده به نظر می‌آید این است که چرا با وجود نزدیک شدن به برچیده شدن تحریم‌های هوایی کشور، از میان این همه کشور صاحب سهم در صنعت هواپیمایی مانند فرانسه و آلمان که می‌توانند کمک بیشتری به صنعت تعمیر و نگهداری هواپیما در کشور کنند، باید نام کشوری مصرف‌کننده چون ترکیه به گوش بخورد. برای پاسخ به این سوال با امیر شرفیه، کارشناس هوانوردی و مهندس تعمیر و نگهداری شرکت هواپیمایی ماهان به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

آیا زیرساخت‌های لازم برای آغاز چنین همکاری وجود دارند؟
این موضوع بستگی به این دارد که ترکیش ایرلاین قصد آغاز همکاری با چه شرکتی را دارد. اگر بخواهد با شرکت‌هایی چون صنایع هواپیمایی ایران، فارس‌کو یا شرکت هواپیمایی ماهان وارد قرارداد و همکاری شود، حداقل امکاناتی که نیاز به آن‌ها حس می‌شود، هنگر (آشیانه هواپیما)، ابزار و تجهیزات و همچنین پرسنل آموزش‌دیده برای انجام تعمیرات در هر رده‌ای است. در قالب این همکاری ابزارهایی لازم است، افراد آموزش‌دیده هم اگر وجود داشته باشند امکان آغاز هرگونه همکاری وجود دارد تا در قالب یک قرارداد به صورت درصدی مشترک بین یکدیگر این کار صورت می‌گیرد.

با توجه به ضعف‌های موجود در تعمیرات، به نظر شما می‌توانیم پا به پای ترک‌ها در این زمینه همکاری حرکت کنیم؟
تعمیرات در رده‌های مختلف توسط شرکت‌های محتلف انجام می‌شوند. ایرلاین‌های کوچک‌‌تر تعمیرات سبک انجام می‌دهند که ما به آن‌ها A- Check می‌گوییم، ایرلاین‌های بزرگ‌‌تر هم تعمیرات رده سنگین‌‌تر C- Check را دارند و یک سری از مراکز هم به نام MRO (Maintenance, Repair, and Overhaul) هم وجود دارند که حوزه فعالیتشان صرفا تعمیراتی است که به عنوان بزرگ‌ترین آن‌ها می‌توان از شرکت فارس کو نام برد. MRO‌ها تعمیرات سنگین را به صورت نرمال انجام می‌دهند، مگر اینکه تعمیر هواپیما نیاز به قطعه‌ای داشته باشد که موجب شود چک هواپیما بیشتر از حالت معمول زمان ببرد، اما به صورت کلی تعمیرات بدون مشکل انجام می‌شوند.

با وجوداین همه کشور صاحب صنعت مانند فرانسه و آلمان، چرا ترکیه؟
اگر سری به محل فیزیکی شرکت فارس کو بزنید، آرم شرکت «سوژرما» فرانسه که یکی از غول‌های تعمیراتی دنیاست را خواهید دید. حتی آشیانه این شرکت را سوژرما ساخته بود و بنابراین بود که خود این شرکت هم در کنار فارس کو حضور داشته باشد که متاسفانه به دلیل تحریم‌ها از این همکاری دست کشیدند و تا به امروز هم که صحبت از برجام و توافق است، یکی از مسئولین آمریکایی چند روز پیش به صراحت اعلام کرده بود که هیچ یک از تحریم‌های برداشته شده شامل تحریم‌های هواپیمایی نیست. در حال حاضر شرکت‌های هواپیمایی برای تامین قطعات مجبورند به وسیله واسطه‌های دست چندم اقدام کنند. در حقیقت برای تامین یک قطعه باید از دو دست واسطه در ایران و چند دست واسطه در خارج از کشور بهره گرفت.

پس همچنان امکان همکاری با اروپایی‌ها وجود ندارد؟
خیر، به طور مثال چند روز پیش دو هواپیمای ایرباس 330 و ایرباس 340 در فرودگاه پیام نشستند که گفته می‌شود از سوی شرکت هواپیمایی تابان خریداری شده‌اند. این هواپیماها نخست توسط شخص واسط خریداری می‌شوند و سپس به شرکت‌ها فروخته می‌شود که در این میان نیز مشکلات زیادی به وجود می‌آید. ما اگر امکان بررسی مستقیم هواپیما را نداشته باشیم، متوجه نخواهیم شد که یک هواپیما به همان میزانی که واسطه ادعا می‌کند ارزش دارد یا خیر. مواردی پیش می‌آید که ما نیازمند این هستیم که به محض خرید از هواپیما استفاده کنیم، اما پس از ورود می‌بینیم که هواپیما نیاز به چک سنگین دارد و خود این موضوع باعث می‌شود که هواپیما چند ماه زمین‌گیر شود. این مشکلات ناشی از تحریم و سوءمدیریت هزینه‌هایی بسیار گزافی را به شرکت‌ها تحمیل می‌کنند.

سطح فنی این شرکت در مقایسه با شرکت‌های داخلی چگونه است؟
از لحاظ نرخ پیشرفت، بخش نگهداری و تعمیرات (MRO) شرکت ترکیش ایرلاینز در لیست 5 شرکت برتر دنیا قرار دارد. هدف‌گذاری این شرکت هم تصاحب کلیه تعمیرات در آسیا و اروپاست. در حال حاضر هم با ایرلاین‌های زیادی از افغانستان، ترکمنستان و... همکاری‌هایی دارند. این قرارداد اگر به صورت منافع برد – برد تنظیم شود، برای ایران بسیار مفید خواهد بود. صنعت هوانوردی یک صنعت جهانی است و ما نباید بسته عمل کنیم. ما نمی‌توانیم بگوییم روی پای خودمان ایستاده‌ایم و با هیچ جایی نباید ارتباط داشته باشیم.

 به نظر شما کدام مشکلات بزرگ صنعت تعمیرات هوایی در کشور، در صورت بسته شدن این قرارداد رفع خواهند شد؟
رفع مشکل کمبود منابع مالی، امکانات و تجهیزات و در بعضی موارد کمبود متخصص فنی از جمله مواردی هستند که امید به بهبود آن‌ها وجود دارد. اما در صدر این‌ها مدیریت است. تا زمانی که مدیریت دولتی داشته باشیم به موفقیت دست پیدا نخواهیم کرد.


 ارسال نظرات

مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:

  1. نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  2. نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  3. نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
 
یک موافق
اولین مخالف باشید.
تصویر امنیتی
کد فوق را در فیلد زیر را وارد نمایید
نمایش 0 نظر
مرتب سازی براساس

اولین نظر دهنده باشید ترکیش ایر در پی کنار زدن لوفت هانزا است؟
تلگرام
تبلیغ دی اس
سورن ایران خودرو
ایران خودرو دیزل

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو

سایت رسمی روزنامه دنیای خودرو